En días como o de hoxe , chego a pensar que o anel de neboa que pecha todas as mañás a Xinzo , é unha porta astral que da paso a outro universo. Un universo rexido por extranas normas e poboado por seres conectados entre si de xeito que poden estar todos enfadados ou aparvados ó mesmo tempo , como se dunha colmea se tratase . Un universo cruzado por unha longa recta na que é imposible non parar e no que , como se fose a cousa máis normal do mundo , os langostinos poden frambearse alajillo . Case nada.lunes, 20 de octubre de 2008
Aldea terremota
En días como o de hoxe , chego a pensar que o anel de neboa que pecha todas as mañás a Xinzo , é unha porta astral que da paso a outro universo. Un universo rexido por extranas normas e poboado por seres conectados entre si de xeito que poden estar todos enfadados ou aparvados ó mesmo tempo , como se dunha colmea se tratase . Un universo cruzado por unha longa recta na que é imposible non parar e no que , como se fose a cousa máis normal do mundo , os langostinos poden frambearse alajillo . Case nada.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)

No hay comentarios:
Publicar un comentario