Capital

Fin de semana de ponte en Madrid. Canto máis imos máis nos gusta non facer nada . As últimas veces xa non fumos visitar museos nin exposicións . Atopamos moito máis divertido pasear polas ruas na percura de cousas curiosas antes que facer longas colas para ver , rodeado de chinos , obras de arte coma quen consume flocos de millo. O arte vivo en Madrid está máis no mercado de Fuencarral que no Reina Sofía . O Museo do Prado con tanta publicidade convertiuse en Cortilandia . Mercamos libros e discos, vimos famosos de medio pelo , e pasamos moito frio.
Como paradas fixas fumos á Fnac e a Ikea. Na Fnac atopamos casualmente a Natalia (por aquelo de contradicir as leis da estadística) e en Ikea mercamos para Jana un peluche en forma de zapatilla de deporte que tivo un exitazo. Tanto é así que María xa o tivo que remendar por dúas veces . Pero de lonxe o que máis vimos foron chinolis. Nunha das ruas paralelas á Gran Via había tantas tendas con letreiros en chino que pensei que me sentara mal o Frenadol e viaxara no tempo. Mesmo nunha tenda fumos mercar salsa agridulce e a tendeira ó pedirllo puxo cara de china confundida e levounos a un estante cheo de bolsas de sal. Intentamos facernos entender e por fin atopámola pero alí había desde salsa de lagarto ata o Marca en chino.
Haberá que pida unha empanadilla de zorza en Pekín ? Viva a globalización.