Fresco

O que máis me desagrada do terrible frio que fai nesta aldea pataqueira é o feito de que a xente este obsesionada con el. Non entra na oficina un so cliente que non diga algo: que si non se paraba pola mañá , que si cando saíron ó tarreo estaba todo como nevado , que si foron as berzas pro carallo coa xeada... E eu miro pra eles , xubilados a maior parte , ociosos todos e pregúntome ¿pero onde iredes vos ás sete da mañá? Non será igual ir cobrar a pensión ás doce do mediodía , cando campa un solciño que da gusto .
O mundo é inxusto . Eu devezo por quedar na camiña e apuro tanto o sono que convirto o almorzo nunha cronometrada . E estes pasmóns a saltar da cama con este frio cando aínda non puxeron nin as farolas. Agora que vendo algún dos gañans tampouco estou seguro se aguantaría moito no colchón.